ضمن عرض تبريك به مناسبت فرا رسيدن عيد سعيد فطر و آرزوي قبولي طاعات و عباداتتان در ماه مبارك رمضان(ماهي كه به مهماني خدا فرا خوانده شده بوديم).

روزي كه آمدي خوشحالمان كردي و اميدوارمان نمودي كه يك ماهي باهم خواهيم بود وفردا كه مي خواهي بروي باورمان مي شود كه ديگر نيستي هر چند كه بودنت را قدر ندانستيم بارها خواستيم خود باورمان شود كه امروز ها را قدر بدانيم چون تنها عمر ما همين امروزها هستند و بقول مولا:ديروز كه هر چه بود گذشت و ديگر باز نمي گرددو فردا كه آرزويي بيش نيست پس امروز را دريابيم كه هستيم وخلاصه از قول رمضان عزيز مي توانم بگويم كه:

چون سحر آيد به خدا مي روم
من دگر از شهر شما مي روم
آمده بودم كه به دل سادگي
زنده شوم با غم دلدادگي
پر كشم اكنون سوي آزادگي
هدهدم و سوي صبا مي روم
من دگر از شهر شما مي روم
اي نفس خسته مرا صدا كن صدا كن
زين قفس بسته مرا رها كن رها كن

غمزده اي اي خدا اين همه تنها چرا
بين ز كجا تا به كجا مي روم
من دگر از شهر شما مي روم

مي روي اكنون ولي آيا باز برمي گردي ؟

واگر باز گردي تو را مي بينيم ؟ نمي دانم

ولي مي دانم كه "روزي تو خواهي آمد"

اگر چه شايد:"اما زما نبيني ديگر به جا نشاني"

به اميد اينكه بار ديگر فرصتي به ما داده شود شايد روزي فرا رسد كه فردايمان از امروزمان بهتر شود.

شايد باشد روزي كه ديگر مغبون نباشيم. الهي به اميد تو

وما نمي دانيم كدام را شكر كنيم ؟
زيبايي هايي را كه مي گستري
يا زشتي هايي را كه مي پوشاني؟
كدام را شكر كنيم ؟
بلاهايي كه تحملشان را آسان مي كني
يا بلاهايي كه ما را از آن ها نجات مي دهي؟
پس به عزتت سوگند!
اگر از اين در مرا براني جاي ديگر نخواهم رفت
و دست از التماس بر نخواهم داشت
چون اندازه بخشش و بزرگواري ات را فهميده ام.

اگر كسي غير از تو از گناهم خبردار مي شدگناه نمي كردم.
اگر از عذاب سريع وفوري هم مي ترسيدم گناه نمي كردم.
(ولي از تو نه خجالت كشيدم ونه ترسيدم)
نه به اين خاطر كه به نظرم از همه تماشاگرها بي اهميت تر بودي
نه
فقط براي اينكه تو از همه بهتر عيب ها را مي پوشاني و
از همه بردبارتر وبزرگوارتري.
سپاس از آن تو كه مي داني و باز صبوري مي كني
مي تواني عذاب كني و باز مي بخشي.
بخشي از دعاي ابوحمزه ثمالي

+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم مهر 1385ساعت 5:3 توسط سیدموسی سیدمحرمی |

امام جعفر صادق (ع) و جوان

با عرض تسليت به مناسبت سالروز شهادت حضرت امام جعفر صادق (ع)
رنگ خدا

آدمى با ورود به دوران جوانى به دنبال «هويت‏» جديدى مى‏گردد؛ آن احساس نسبتا پايدار از يگانگى خود، از اين كه: « من كه هستم ‏و بايد باشم؟» كه دستيابى به آن، به فرد امكان مى‏دهد كه ‏ارتباطات خود را با خويشتن، خدا، طبيعت و جامعه تنظيم دهد.

در اين مرحله هويت‏يابى نقش «آگاهى و بينش‏» بسيار مؤثر و كارساز بوده، بر « رفتار و عمل‏» پيشى دارد، در اين دوران، ممكن است ‏سرگردانى در هويت ‏سبب گردد كه جوان نسبت ‏به كيستى خود و نقش اجتماعى خود دچار ترديد گردد و اين شك ضمن برهم زدن ‏هماهنگى و تعادل روانى، او را به «بحران هويت‏» بكشاند، بحرانى كه جوان به پيرامون اهداف بلند مدت، انتخاب شغل، الگوهاى رفاقت، رفتار و تمايل جنسى، تشخيص مذهبى، ارزشهاى ‏اخلافى و تعهد گروهى با ترديد و شك خواهد نگريست.

در شكل‏دهى هويت، «معرفت دينى‏» نقش مهمى را ايفا مى‏كند و در واقع، دين مى‏تواند تكيه گاه جوان و رهايى دهنده او از اين‏ بحران باشد؛ البته «دانش‏»، «كار و تلاش‏» نيز در ساماندهى‏هويت او كارساز است.

بنابراين، جوان بايد رنگ خدايى گيرد تا هويتش خدايى گردد،«دين‏» همان «رنگ خدا» است كه همگان را بدان دعوت مى‏كنند: (صبغة‏الله و من احسن من الله صبغه) ؛ رنگ خدايى (بپذيريد!) و چه رنگى از رنگ خدا بهتر است؟ امام صادق عليه السلام درباره آيه فوق ‏مى‏فرمايد:

«مقصود از رنگ خدايى همان دين اسلام است.»
دين به انگيزه جوان در بنا و آراستن هويت او پاسخ مى‏دهد، چرا كه آدمى داراى عطشى است كه فقط با پيمودن راه خدا فرومى‏نشنيد ؛ از اين رو امام صادق عليه السلام، يادگيرى بايدها و نبايدها و انديشه‏هاى سبز دين را از ويژگي هاى دوران جوانى مى‏داند. و گاه نسبت ‏به آن دسته از جوانانى كه «علم دين‏» نمى‏دانند و در پى ‏آن نمى‏روند، رنجيده خاطر مى‏گردد.
ادامه مطلب سيماى شيعه در نگاه امام صادق عليه السلام

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم مهر 1385ساعت 23:8 توسط سیدموسی سیدمحرمی |

دري كه به رويمان باز شده نبنديم

فرازهايي از بيانات پيامبر اكرم (ص) در آستانه ماه مبارك رمضان

اي مردم
ماه خدا همراه با بركت و رحمت و مغفرت به شما روكرده است.
ماهي كه نزد خداوند بهترين ماههاست روزهايش بهترين روزها و شبهايش بهترين شبها و ساعت هايش بهترين ساعات.
ماهي كه شما به مهماني خدا دعوت شده ايد و خداوند شما را عزيز داشته است.
نفسهاي شما در اين ماه ثواب تسبيح دارد و خواب شما ثواب عبادت اعمالتان مقبول و دعاهايتان مستجاب است.
پس با نيتهاي صادقانه و دلهاي پاكيزه از خداوند بخواهيد كه توفيق روزه داري و تلاوت قرآن را به شما مرحمت فرمايد.
چرا كه بدبخت كسي است كه نتواند از فرصت اين ماه استفاده كند و از آمرزش محروم گردد.
هنگامي كه تشنه وگرسنه شديد بياد تشنگي و گرسنگي قيامت بيفتيد.
به فقيران و محرومان با صدق و صفا كمك كنيد به پيران و بزرگسالان احترام بگذاريد.
كودكان را مورد محبت و مهرباني خود قرار دهيد.
به خويشان و بستگان مهر ورزيد و زبانهاي خود را از آنچه نبايد گفت بازداريد.
چشمانتان را از آنچه حلال نيست بپوشانيد و گوشهاي خود را از صداها و سخنان حرام ببنديد.
با يتيمان مهرباني كنيد تا ديگران با يتيمان شما خوش رفتار باشند.
از گناهان توبه كنيد و پس از هر نماز دستهاي خود را به دعا بلند كنيد زيرا كه وقت نماز بهترين وقتهاست و خداوند در اين وقت نظر خاصي به بندگان دارد.
هر كه از شما روزه داري را افطار دهد گناهانش بخشيده مي شود اگر چه به نصف خرما يا جرعه آبي باشد.
كسي كه در اين ماه نماز مستحبي بجا آورد برات نجات از دوزخ را خواهد گرفت و هر كه در اين ماه نماز واجبي را ادا كند ثواب هفتاد نماز را به او خواهد داد.
هر كه در اين ماه بسيار بر من صلوات بفرستد خداوند ترازوي اعمال شايسته او را سنگين خواهد فرمود.
كسي كه در اين ماه يك آيه قرآن بخواند ثواب كسي را دارد كه در ماههاي ديگر تمام قرآن را خوانده باشد.
اي مردم! درهاي بهشت در اين ماه بر روي شما باز است از خداوند مهربان بخواهيد تا بر روي شما نبندد و درهاي جهنم بسته شده است از خداوند بخواهيد بر روي شما نگشايد .

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم مهر 1385ساعت 14:36 توسط سیدموسی سیدمحرمی |

تبريك عيد سعيد فطر

عيد رمضان آمد و ماه رمضان رفت صد شكر كه اين آمد و صد حيف كه آن رفت

با آرزوي قبولي طاعات و عبادات اين عيد سعيد را به شما تبريك عرض مي نماييم.

+ نوشته شده در جمعه بیست و یکم مهر 1385ساعت 9:25 توسط سیدموسی سیدمحرمی |

با عرض تسليت به مناسبت ايام شهادت مولا علي (ع)

۱-غريب کوفه(ويژه نامه شهادت اميرالمومنين علي (ع))

۲-پرتوى از سيره و سيماى اميرالمؤمنين على(عليه السلام)

۳-نكته هاى برجسته از سيره امام على(عليه السلام)

۴-چهل حديث

۵-زندگينامه امام علي (ع) از ولادت تا ...

۶-وصيت امام

سيد محمد حسين شهريار

علي آن شير خدا شاه عرب                             الفتي داشته با اين دل شب
شب زاسرار علي آگاه است                            دل شب محرم سر الله است
شب علي ديد و به تاريكي ديد                         گر چه او نيز به تاريكي ديد
شب شنيده ست مناجات علي                          جوشش چشمه فيض ازلي
شاه را ديده به نوشيني خواب                          روي بر سينه ديوار خراب
قلعه باني كه به قصر افلاك                             سر دهد ناله ي زنداني خاك
اشكباري كه چو شمع بيزار                           مي فشاند زر و مي گريد زار
دردمندي كه چو لب بگشايد                                در و ديوار به زنهار آيد
كلماتي چو در آويزه گوش                             مسجد كوفه هنوزش مدهوش
فجر تا سينه آفاق شكافت                                چشم بيدار علي خفته نيافت
روزه داري كه به مهر اسحار                            بشكند نان جوين در افطار
نا شناسي كه به تاريكي شب                              مي برد شام يتيمان عرب
پادشاهي كه به شب برقع پوش                        مي كشد بار گدايان بر دوش
تا نشد پردگي آن سر جلي                               نشد افشا كه علي بود علي
شاه بازي كه به بال و پرواز                               مي كند در ابديت پرواز
شهسواري كه به برق شمشير                         در دل شب بشكافد دل شير
عشق بازي كه هم آغوش خطر                            خفت در خوابگه پيغمبر
آن دم صبح قيامت تاثير                             حلقه ي در شد از او دامن گير
دست در دامن مولا زد در                              كه علي بگذر و از ما بگذر
شال شه واشد و دامن به گرو                       زينبش دست به دامن كه مرو
شال مي بست و ندايي مبهم                                كه كمربند شهادت محكم
پيشوايي كه ز شوق ديدار                                مي كند قاتل خود را بيدار
ماه محراب عبوديت حق                               سر به محراب عبادت منشق
مي زند پس لب او كاسه شير                         مي كند چشم اشارت به اسير
چه اسيري كه همان قاتل اوست                  تو خدايي مگر اي دشمن دوست
در جهاني همه شور و همه شر                          "ها علي بشر كيف بشر"
كفن از گريه غسال خجل                                  پيرهن از رخ وصال خجل
شبروان مست ولاي تو علي                             جان عالم به فداي تو علي

سيد محمد حسين شهريار

يا علي گفت

به مجنونـي رسيدم يا علــي گفــت ز ليلايــي شنيـــدم يا علــي گفـت

مگــر اين وادي دارالجنـــون است كه هر ديوانه ديـدم يا علــي گفـت

يقيـــن پـروردگــــار آفــــرينـش چو احيا كرد عالـم يا علــي گفــت

نسيمي غنچــه‌اي را بــاز مي‌كــرد به گوش غنچه كم‌كم يا علـي گفـت

چمــن با ريــزش بــاران رحمــت دعائي كرد و نم‌نم يا علــي گفـــت

حديث جام جـم گر قصــه‌اي بــود چرا شاهنشه جم يا علـــي گفـــت

خمير خــاك آدم چـون سرشتنــد چو بر مي‌خواست آدم يا علي گفت

ادامه مطلب

+ نوشته شده در پنجشنبه بیستم مهر 1385ساعت 0:3 توسط سیدموسی سیدمحرمی |

آخرين وصاياي مولاي متقيان امام علي(ع)

با عرض تسليت بمناسبت ايام شهادت مولا اميرمومنان حضرت علي (ع)

آخرين وصاياي امام علي(ع):

«شما را به تقوى و ترس از خدا سفارش مي‌كنم و اين كه دنيا را نطلبيد، اگرچه‏ دنيا شما را بخواهد. و به خاطر آنچه از (زخارف دنيا) از دست شما رفته است، تأسف نخوريد، و سخن راست و حق بگوئيد، و براى پاداش (آخرت) كار كنيد، و دشمن ستمگر باشيد و ياور ستمديده.
شما و همه‌ي فرزندانم و خانواده‌ام را و هر کسي كه اين نامه‌ي من به او خواهد ‌رسيد را به تقوى و ترس از خدا و تنظيم امور زندگى و سازش ميان خودتان سفارش مي‌كنم، زيرا از پيامبر(ص) شنيدم كه فرمود «سازش‌دادن ميان دو نفر، از تمام نماز و روزه‌ها (مستحبى) بهتر است.
درباره‌ي يتيمان از خدا بترسيد و براى دهان آن‌ها نوبت قرار ندهيد (كه گاهى سير و گاهى گرسنه باشند)، و مبادا در اثر بى‌توجهى نزد شما ضايع شوند.
درباره‌ي همسايگان از خدا بترسيد كه آن‌ها مورد وصيت پيغمبرتان هستند و آن‌حضرت درباره‌ي آنان همواره سفارش مي‌كرد؛ آن قدر كه ما گمان كرديم آن‌ها هم (از همسايه) ارث خواهند برد.
از خدا درباره‌ي قرآن بترسيد كه ديگران با عمل به آن بر شما پيشى نگيرند.
درباره‌ي نماز از خدا بترسيد كه ستون دين شما است
و درباره‌ي خانه‌ي پروردگار از خدا بترسيد و تا زنده هستيد آن را خالى نگذاريد كه اگر خالى بماند، (از كيفر الهى) مهلت داده نم‌ي‌شويد.
از خدا درباره‌ي جهاد با مال و جان و زبانتان در راه خدا بترسيد.
ملازم همبستگى و بخشش به يكديگر باشيد و از پشت‌كردن به هم و جدائى از هم دورى کنيد.
امر به معروف و نهى از منكر را ترك نكنيد، و گرنه اشرارتان بر شما حكم‌رانى خواهند کرد و آن‌گاه شما خدا را براى دفع آن‌ها مي‌خوانيد، ولي او دعايتان را پاسخ نمي‌گويد.
اى فرزندان عبدالمطلب! مبادا به بهانه‌ي کشته شدن امير المؤمنين، در خون‌هاى مردم فرو رويد. بدانيد كه نبايد به جاي من، كسي جز قاتل من كشته شود. اگر من از دنيا رفتم، شما هم به جاي آن، ضربه‌اى به او بزنيد. مبادا او را مثله كنيد.

ويژه نامه شهادت مولاي متقيان

+ نوشته شده در سه شنبه یازدهم مهر 1385ساعت 12:34 توسط سیدموسی سیدمحرمی |

عزاداری امام حسین(ع) هدف یا وسیله؟

السلام علیک یا ابا عبدالله

با عرض تسلیت ایام سوگواری مولا ابا عبدالله الحسین(ع) به محضر ارادتمندان و دوستدارا اهل بیت علیهماالسلام.

یا ابا عبدالله! انی سلم لمن سالمکم و انی حرب لمن حاربکم و ولی لمن والاکم و عدو لمن عاداکم فاسئل الله الذی اکرمنی بمعرفتکم و معرفه اولیائکم و......ويژه نامه محرم

هدف از عزاداری چیست؟آیا هدف از عزاداری چیزی غیر از معرفی امام حسین(ع)و مکتب و مرامش است؟آیا با عزاداری هایی که انجام می دهیم واقعا" همین هدف را دنبال می کنیم؟و اگر بدنبال همین هدف هستیم تا چه اندازه در رسیدن به هدف خود موفق بوده ایم؟

اگر فردا امام زمان (عج) تشریف بیاورند آیا این عزاداری ها را در شان امام حسین خواهند دانست ؟ و اصلا"اجازه چنین عزاداری را به ما خواهند داد؟

عده ای ادعا می کنند امام حسین شهید شدند تا گناهان امتشان بخشیده شود .آیا این درست است که امت امام گناه کنند و تعالیم دین را نادیده بگیرند و امام همراه خانواده خود در صحرای کربلا حضور یابندو با چنین وضعیتی به شهادت برسند و خانواده شان به اسارت گرفته شود بخاطر اینکه گناه افرادی که در امور دینی سهل انگاری می کنند و راه ایشان و امامان و پیامبران دینی را درست نرفته اند و یا حتی نخواسته اند که درست بروند بخشیده شود؟

آیا درست است که ما تعالیم دینی را در طول سال زیر پا بگذاریم و زندگی روزمره خود را با گفتن دروغ شروع کنیم و با دروغ به پایان برسانیم و سر مردم و مسلمین یا غیر مسلمین کلاه بگذاریم و در جامعه با رواج دروغ . قسم های دروغین .بهتان . غیبت .کم فروشی . گرانفروشی .کم کاری در انجام امور محوله و پارتی بازی و ... تمام افراد جامعه را دچار مشکل سازیم و عرصه زندگی را به سهم خود بر آنها تنگ سازیم و در دهه محرم با چند روز عزاداری و یاحد اکثر با دادن خیرات گناهانمان بخشیده شودو چون گریه کرده ایم یا مردم را گریانده ایم و یا خود را شبیه گریه کنندگان نموده ایم بهشت بر ما واجب شود .پس تکلیف این همه بی انصافی ها و دروغ ها و خیانت ها و ... چه می شود ؟

آیا امام شهید شدند تا آیه "من یعمل مثقال ذره خیرا یره و من یعمل مثقال شرا یره " را به اصطلاح بای پس کنند و افرادی را که به ظاهر ادعای دوستی با ایشان و اهل بیت را می نمایند مشمول این آیه نگردند؟

من با عقل ناقص خود این طور فکر نمی کنم .

امام می فرمایند:من برای اصلاح امور امت جدم رسول خدا قیام کردم .

و نیز خطاب به لشکر دشمن می فرمایند: اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید.

آیا کارهای ما مشمول این دو فرمایش امام هستند ؟

آیا عزاداری تا نصفه های شب با طبل هایی که ستون های خانه مردم را می لرزانند و آسایش را از زن و بچه و پیر و مریض مردم می گیرد در راستای معرفی امام حسین و اصلاح امور مردم می تواند باشد؟

ادامه مطلب

+ نوشته شده در جمعه هفتم مهر 1385ساعت 20:57 توسط سیدموسی سیدمحرمی |

خطرناکترین دشمنان امام حسین (ع)

يا ابا عبدا... اني سلم لمن سالمكم و حرب لمن حاربكم الي يوم القيامه.

قبل از اين مطالبي درباره كيفيت بعضي از عزاداريها و اينكه اين گونه عزاداريها تا چه اندازه
مي توانند چهره واقعي امام حسين (ع)وهدف و فلسفه قيام عاشورا را معرفي كنند و
چه اثرات منفي در ديد افرادنا آشنا از دين و تشيع مي تواند داشته باشد نوشته بوديم ولي وقتي
اين متن اين سخنراني منتشر نشده امام صدر در روز عاشورا را مطالعه كردم ديدم كه چقدر زيبا و كامل حق مطلب را ادا نموده اند لذا متن اين سخنراني را جهت مطالعه شما دوستداران و ارادتمندان واقعي اهل بيت عليهماالسلام در وبلاگ قرار دادم اميدوارم خداوند ما را ياري دهد تا شناخت درست از دين و اهل بيت داشته باشيم .اللهم اجعل محياي محيا محمد و ال محمد و مماتي ممات محمد و ال محمد.
دشمنان حسين:
يكي از دوستان انديشمند ما مي‌گويد دشمنان حسين سه گروه‌اند:
دشمن نخست: كساني كه حسين و يارانش راكشتند. آن‌ها ستمكار بودند، اما اثر ستمشان ناچيز است، زيرا كه جسم را كشتند و اجساد را پاره پاره کردند و چادرها را به آتش كشيدند و اموال را به غارت بردند. آن ها چيزهاي محدودي را از ميان بردند. اگر حسين در سال 61 به شهادت نمي‌رسيد در سال ديگري از دنيا مي‌رفت. پس خطر اصلي چيست؟ آنان با کشتن حسين چه چيزي را محقق ساختند؟ بايد گفت که آنان مرگ حسين (ع) را جاودانه و هميشگي کردند. بنابراين خطر دشمن اول، ظالم اول و طغيانگر اول محدود است.
دشمن دوم: كساني كه كوشيدند تا آثار حسين را پاك سازند، بنابراين قبرش را از ميان بردند و زميني را كه در آن به خاك سپرده شده بود، به آتش كشيدند و يا مانند بني عباس حرم امام حسين (ع) را به آب بستند.
اينان مانع عزاداري براي حسين (ع) شدند، چنان‌كه در عصر عثماني اين‌گونه بود. شما و پدرانتان اين دوره را ديده‌ايد. دوران تاريكي بود. هنگامي كه مجلسي بر پا مي‌داشتند، مراقبيني مي‌گماردند، تا رسيدن عمال عثماني را خبر دهند و عزاداران پراكنده شوند. هم اينان زيارت حسين را منع كردند و براي كساني كه مي خواستند قبر امام حسين را زيارت کنند سختي‌هاي بسياري مي‌آفريدند. اين‌ها گروه دوم از دشمنان حسين هستند، کساني که مي‌خواستند اسم حسين و ياد حسين فراموش شود، و آرامگاه حسين و عزاداري بر حسين را از ميان رود.

خطر اين گروه بيش از گروه اول است، اما در اجراي برنامه‌هايشان، ناتوان ماندند، چنان‌كه اين مسأله در تاريخ روشن شد. ما امروز شاهد گسترش زماني و مکاني عزاداري‌هاي امام حسین هستیم. امروز دست كم بیش از صد میلیون نفر در عزاداریی‌های امام حسین(ع) شركت می كنند؛ نه تنها در جهان اسلام، بلكه همچنین در آفریقا. جمعه گذشته در ایام عاشورا، همه خطبه‌ها به اسم امام حسین (ع) برگزار شد؛ در همه جا، در اروپا، در آمریكا و در هر كشوری که دوستداران حسین (ع) زندگی می‌كنند. امروز صد میلیون نفر و یا بیشتر مجالس حسینی را برپا می‌كنند. سفر من به گابن با اربعین حسینی مصادف بود و در آنجا سخنرانی مفصلی كردم. در سنگال هم که بودم مجالس مفصلی برپا كردیم. به همین ترتیب در همه كشورها مراسم‌های عزاداری امام حسین (ع) در حال گسترش است. این مراسم این جا در لبنان، در بیروت و در مكان‌های گوناگون فزونی می یابد، و عمیق‌ تر می‌شود. بنابراین گروه دوم دشمنان حسین پر خطرتر و ستمكارتر از گروه نخست‌اند، اما در كارشان ناكام ماندند، ولی خطر این‌ها از گروه سوم كمتر است.

دشمن سوم: این گروه بر آن بودند تا چهره حسین را مخدوش کنند، و واقعه كربلا را در سالگردها و عزاداری‌ها نگه دارند، و آن را در گریه و اندوه و ناله منحصر كنند. ما بر حسین بسیار می‌گرییم، اما هرگز در گریه متوقف نمی شویم. مویه ما برای نو كردن اندوه‌ ها و كینه‌ ها و میل به انتقام و خشم بر باطل است، این‌ها انگیزه ما برای گریه است.

ادامه مطلب

+ نوشته شده در دوشنبه سوم مهر 1385ساعت 23:58 توسط سیدموسی سیدمحرمی |

رژيم لاغری مناسب در ماه مبارک رمضان

ضمن عرض تبريك بمناسبت حلول ماه مبارك رمضان و آرزوي قبولي طاعات و عباداتتان

در اين ماه بهار قرآن و التماس دعا

دكتر رضا آمرى نيا: بسيارى از افراد چاق به منظور لاغر شدن تحت رژيم هاى درمانى هستند و با آمدن ماه مبارك رمضان دچار سردرگمى مى شوند. به طورى كه از يك طرف يكسرى محدوديت هاى ويژه غذايى در محدوده هاى خاص زمانى داشتند و حال مى بينند كه در ماه مبارك اين زمان بندى ها به هم مى خورد. در اين يادداشت توضيح خواهم داد كه هيچ نگران نباشيد؛ چرا كه رژيم غذايى شما با چند جابه جايى جزيى و رعايت چند مسئله مهم هيچ تغييرى نمى يابد و به همان نتايجى كه مقرر بود برسيد، دست خواهيد يافت.
در روزهاى عادى فاصله زمانى بين دو وعده غذايى شام و صبحانه روز بعد حدود ۱۰ ساعت است كه تقريباً هفت ساعت از آن در حالت خواب مى گذرد. در ماه مبارك رمضان هم بايستى سعى شود همين فاصله غذايى رعايت شود. در صورت عدم مصرف مواد غذايى در سحرى و حذف آن فاصله بين افطار و شام تا وعده افطار روز بعد حدود ۲۴ ساعت مى شود كه خالى ماندن دستگاه گوارش و نداشتن منبع انرژى براى اين مدت طولانى بسيار مضر است.

ادامه مطلب

+ نوشته شده در یکشنبه دوم مهر 1385ساعت 23:16 توسط سیدموسی سیدمحرمی |